Kentlerin başarısını nasıl ölçebiliriz? Kişi başına düşen gelirle mi? Trafik yoğunluğuyla mı? Yeşil alan miktarıyla mı? Yoksa insanların kendilerini o kentte ne
Bir kenti tasarlamak, çoğu zaman yeni yollar çizmek, meydanlar oluşturmak veya binaların yerini belirlemek olarak algılanır. Oysa kentsel tasarımın temel sorusu çok daha
Akdeniz’e kıyısı olan şehirler çoğu zaman yalnızca bulundukları ülkenin kimliğiyle anılır. Oysa Doğu Akdeniz’e biraz daha yakından bakıldığında, farkl
İstanbul’da merkezin hiçbir zaman tek bir noktada sabitlenmemesi, çoğu zaman plansızlık ya da düzensizlikle açıklanır; oysa bu durum, kentin tarihsel gelişimi, coğraf
İstanbul’da toplu ulaşım çoğu zaman teknik bir mesele gibi ele alınır: hat uzunluğu, yolcu kapasitesi, sefer sıklığı, hız. Oysa bazı hatlar vardır ki bu ölçütle
Bir bina çizdiğinizde, çoğu zaman onun içine ilk giren siz olursunuz. Henüz inşa edilmemiş, duvarları örülmemiş, ışığı gerçek hayatta hiç yansımamış bir mekâ
Her sabah milyonlarca insan bir kentte uyanıyor ve hareket etmeye başlıyor. Metroya iniyor, otobüs durağında bekliyor, elektrikli scooter’a atlıyor ya da sadece yürüyor.
İstanbul’da yürümek, çoğu zaman bir niyet değil, bir zorunluluk gibi yaşanır. Kaldırımlar dar, bağlantılar kopuk, zeminler bozuk, yönlendirmeler belirsizdir. Üsteli
İstanbul, yalnızca bir şehir değil, aynı zamanda bir hafıza mekânıdır. Her köşesinde üst üste binen dönemler, birbirinin üzerine yazılmış hikâyeler ve kimi zaman
“Şurada ne hatıralar yaşandı be…” Bu cümle, artık yalnızca bir nostalji ifadesi değil. Şehirle kurduğumuz duygusal bağların sosyal medyada görünürleştiği
